"วันนี้บาดเจ็บตรงไหนรึปล่าวคะ"
เธอถามฉันหลังจากที่ฉันไปออกกำลังกายมา
มันเป็นเรื่องปกติที่ฉันจะได้รอยฟกข้ำดำเขียวมาเป็นของที่ระลึก
วันนี้ไม่บาดเจ็บ และรอยช้ำที่เคยมีก็เกือบจะหายดีแล้ว
ฉันเจ็บตรงไหนเธอก็มักจะจูบตรงนั้นให้มันหายดี
เธอเอ๋ย,ฉันเพิ่งรู้ว่าฉันมีกรอบรูปหลายอันเหลือเกิน
กรอบรูปที่ไม่มีรูปอะไรอยู่ในนั้น
ฉันเริ่มรู้สึกว่าไม่อยากให้มันว่างเปล่าแล้วล่ะ
เราสองคนมีรูปสวยๆถ่ายด้วยกันเยอะเลย
ฉันว่าเอารูปของเราใส่ลงไปดีกว่า
ฉันทนอยู่ในบ้านที่ไม่มีรูปอยู่ในกรอบรูปมาได้ยังไงนะ
เธอจ๋า,เธอเคยผวาขึ้นมากลางดึก
แล้วรู้สึกว่าเธออยากให้ใครสักคน
มาอยู่ข้างๆตอนนี้เสียเหลือเกิน บ้างไหม?
มีอยู่คืนหนึ่งที่ฉันเป็นแบบนั้น
ฉันหนาวจนต้องเอาเสื้อของเธอมากอดแน่นๆ
คืนนั้นทำให้ฉันรู้ว่า เวลาที่ฉันหลับตาลง
แล้วได้ยินเสียงเธอกระซิบบอกคำว่ารักอยู่ใกล้ๆตลอดทั้งคืน
มันเหมือนกับเป็นช่วงชีวิตที่ฝันไป
แต่ทุกครั้งที่ลืมตาตื่นขึ้นมามองเธอ
ฉันพบว่าเธอคือความจริงที่อยู่ตรงหน้าฉัน
ได้โปรดกอดฉันไว้แน่นๆในเวลาที่เธอนอน
ฉันกำลังบอกในสิ่งที่เธอเป็นอยู่อีกแล้วล่ะสิ :)
เมื่อใดที่เธอกอดฉันจากข้างหลังยามฉันนอน
ให้รู้ไว้เถิดว่า เธอกำลังปกป้องฉันจากฝันร้าย
ที่ต่อเนื่องและยาวนานมาตลอดชีวิต
เธอคือความจริงที่เป็นเหมือนความฝัน